Hallo beste bloglezer,
Het is gelukt!
Donderdag 17 december 2009 om 13u40 (Chinese tijd) fietste ik het Tiananmenplein op met precies 14.730 km op de teller.
Het einde van een hels fietsavontuur en een onvergetelijke ervaring.
Na Xining volgde ik de Huang Shui rivier en belandde geleidelijk aan in een steeds drukker wordend China. De barre kou verdween. In de stad Lanzhou was de chaos compleet. Bovendien staat deze stad gekend als één van de meest luchtvervuilende steden van China. Dat was er aan te merken, wegwezen dus daar.
Door een bergachtige streek zette ik mijn weg verder richting Xi'an, eens de hoofdstad van China en het eindpunt van de legendarische zijderoute die ik tot nu toe van bij het binnenkomen in China had gevolgd.
Prachtige diepe canyons typeerden het berglandschap, het druk verkeer en het claxonneren wegdenkend zou het een fietsparadijs zijn geweest.
Een hele rustdag in Xi'an werd besteed aan het zoeken naar een professionele fietsenmaker. Op het tand en groef systeem dat de pedaalarm op zijn plaats moest houden was niet te veel tand of groef meer te bespeuren. De hele crankset diende te vervangen worden.
Xi'an is een mooie, aangename stad. Jammer genoeg had ik er weinig van gezien op mijn 'rustdag' en besloot een extra dag te blijven.
Met een hele bende westerlingen, die in het zelfde hostel verbleven, bezochten we het Terracotta leger. De grootste archeologische vondst van de 20ste eeuw. Kortom een leerrijke dag in een aangenaam sfeertje.
Xi'an achter me gelaten en in noordelijke richting verder gefietst naar de stad Taiyuan, werd het landschap eentoniger en het verkeer steeds drukker. Het enige opmerkelijke stadje op de route was Pingyao met tussen zijn oorspronkelijke stadmuren typische Chinese laagbouw uit de Ming Dynasty.
In Taiyuan aangekomen was mijn belangrijkste taak het verlengen van mijn Chinees visum. Een tweede verlenging was moeilijker te verkrijgen. Bovendien hadden verschillende locals en toeristen me gewaarschuwd dat Taiyuan niet de gemakkelijkste plaats was om verlenging te verkrijgen.
Met de nodige zenuwen zocht ik dus het plaatselijke PSB op en inderdaad, het liep niet van een leien dakje. Tenslotte vertelde ik het verhaal achter fietsreis en einddoel. Dit bracht toch enige bewondering op van de agenten en binnen de 3 dagen (i.p.v. 7) kreeg ik het nieuwe visum. Ik mocht zelfs tot 15 januari blijven... hum, nee dank u!
Na Taiyuan besloot ik de bergen in te trekken in de hoop zo het drukke verkeer te omzeilen. Het opzet slaagde! Op enkele drukkere stukken na, klom en daalde ik soms helemaal alleen door een prachtige bergachtige streek. Het einde van m’n fietstocht kwam in zicht en ik was enorm blij dat ik dit op zulke manier kon doen. Tot op 30 kilometer van Peking bleef het bijna beangstigend rustig.
En dan kwam de drukte, maar niet wat ik verwachtte van deze metropool. Na een klein stukje autostrade kon ik zelfs tot op het Tiananmenplein gebruik maken van de fietslanen.
Een vreemd gevoel daar te staan. 'Voila Michiel, 't is gedaan, ge zijt er.' zei ik opgelucht tegen mezelf want er was niet echt iemand in de buurt die me verstond.
En ik ben er!
Blij dat het hele avontuur zonder ernstige problemen is verlopen. Ik wil hierbij iedereen bedanken die me gesteund heeft.
Het is soms moeilijk geweest, soms genieten, soms lachen, soms vloeken, soms het grootste avontuur, soms het vervelendste, soms ...
Maar deze tocht was vooral leerrijk en een van de belangrijkste zaken die ik leerde ... België is een geweldig land!
Wat de gedetailleerde dagboektekst betreft. Onderweg heb ik het idee opgevat m'n volledige dagboek, inclusief foto’s en routekaarten te bundelen. Deze bundel zou ik dan tegen een prijsje verkopen ten voordele van SOS Kinderdorpen, de vereniging die ik met deze tocht sponsor (niet vergeten hé!;).
Dit idee moet uiteraard nog uitgebreid besproken worden met de vereniging zelf. Dus heel waarschijnlijk zal de tekst niet meer online verschijnen maar zal je hier later lezen hoe je aan de bundel kan geraken. Meer informatie volgt.
Zo, mijn moeder doet haar best een selectie van de laatste foto's op mijn blog te plaatsen. Veel kijkplezier dus!
Ik wacht nu in spanning af op de komst van m'n vriendin om met haar twee weken in alle rust te genieten en ons met verwondering te laten verdwalen in Peking.
Nogmaals iedereen bedankt voor jullie kilometerslang supporteren!
Warme kerst en gelukkig Nieuwjaar, met een hartelijke groet vanuit Peking!
Michiel
